سفر در زمان

يکي از آرزوهاي بشري سفردر زمان است ،به گذشته ويا آينده سفرکند .خيلي از مطالب علمي ويا تخيلي در اين مورد صحبت کرده اند انتقال از يک مکان به مکان ديگر واستفاده از تونل زمان .اما صحبت من از فرضيه نسبيت و دوقلوهاي اينشتين و کوانتوم فيزيک ويا انتقال توسط ميدانهاي مغناطيسي نيست .بلکه مي خواهم از دنياي خيلي واقعي                بي رحمي که در آن هستم بگم .بعضي وقتها انسانها نه به خاطر تخيل وعلم و کنجکاوي که به خاطر غم روزگار و ناراحتي تمايل دارند در زمان حال نباشند وامروز من نيز چنين وضعي را داشتم!!!!!!!!

امروز روبروي عکس پدر ومادر نشسته بودم وآرزو مي کردم کاش مي توانستم به سه سال پيش برگردم وانجام بدهم کاري را که انجام نداده ام !!!

به قول خيام :

گر بر فلکم دست بدي چون يزدان       برداشتمي من اين فلک را زميان

وز  نو  فلکي دگر  چنان  ساختمي         کازاده به کام دل رسيدي آسان

عکسي که پدر ومادر لبخندي زده اند و اين لبخند جان مرا آتش زد.

واقعيت اين است که اگردر زمان حال از وضع خود راضي باشيم  وبه همه وظايف خود برسيم ديگر کم هستند افرادي که بخواهند به گذشته بروند ويا به آينده پرتاب شوندکه براي سرگرمي وکنجکاوي اينگونه سفرها توسط کتاب وفيلم و...... شدني است!!

اما اگر بخواهيم روح آزرده خود را از بند رنج وغم آزاد کنيم بعيد است که اين سفرها صورت بگيرد حتي اگر فرمولها وفرضيه هاي فيزيک جسورانه اين موضوع را پي گيري کنندو کورسويي از اميد را نشانه رفته باشند.

پس رنج را مي پذيرم ،به يادشان اشک مي ريزم وشمع روشن مي کنم .چرا که باز به قول خيام :از رنج کشيدن آدمي حر گردد.

ديگر احتياجي به سفر در زمان نيست که نصف وجودم را بيست ويکماه پيش ونصف ديگر را سه ماه پيش در گذشته جا گذاشتم.

خدا بيامرزدشان

 سال نو مبارک

اگر در کهکشاني دور...