دوست دارم در اين سرزمين به خاک بروم

سن وسال من (51 سال) به گونه اي است كه نه آرزوهاي جوانان را دارم ونه هنوز (اگر اتفاق خاصي روي ندهد)به قول قديمي ها آفتاب لب بوم هستم.

اين روزها مطالب زيادي در مورد جلوگيري از ورود ايرانيان به آمريكا نوشته اند .

مي دانم برنامه هاي خيلي ها كه به اين سرزمين رفت وآمد دارند ممكن است به هم بريزد .

مي دانم صرف نظر از هرگونه گرايش سياسي ، مذهبي و... كساني آرزوهاي خود را با رفتن به آمريكا جامه عمل پوشاندند ومي پوشانند .

مي دانم در علم ،تكنولوژي وكشاورزي اين سرزمين شماره يك است .

( به قول خودشان Number one ).

مي دانم از نظر ثروت 25در صد ثروت دنيا در اين سرزمين وجود دارد.

مي دانم در ورزش اين كشور حرف اول را در دنيا مي زند.

مي دانم به غير از صنعت در ادبيات وسينما  نيز خيلي حرفها دارد.

مي دانم حتي در معادن ومنابع طبيعي خيلي غني است.

بهترين ساختمانها ، بهترين منازل ، زيباترين مناظر طبيعي و خيلي از آزادگي هاي فردي در اين سرزمين وجود دارد.

وبه معناي واقعي كلمه ، يك ابر قدرت هست(Super power ). وفرض كنيم همه ما ، خوبي هاي اين سرزمين را مي بينيم واگر هم نقاط ضعفي هم داشته باشد به آنها كار نداريم.

واما ايران هر آنچه خوبي داشته باشد را كاري نداشته باشيم وفقط بديها را ببينيم !!!! ( فرض کنيم ).

اما با صداي بلند مي گويم من مي خواهم در ايران  بمانم ودفن شوم .

به عنوان يك فرد بسيار عادي(خيلي معمولي) كه نه يك فرد با مدارج بالاي دانشگاهيست ، نه يك انديشمند ،نه يك كار آفرين، نه ثروتمند ، نه هنرمندو نه ورزشكار شناخته شده  ونه يك سياستمدار  (به طور كلي شناخته شده نيستم ). فردي با يك زندگي وكار عادي كه نون بخور نميري در مي آورد.  و بود ونبودم براي اين سرزمين كه هيچ براي خودم وحتي ديگران هم فرقي نمي كند !!!!! مي خواهم در اين سرزمين  بمانم و بميرم .

در اين سرزمين زاده شدم ،در اين سرزمين بزرگ شدم ، در اين سرزمين محبت را ديدم وياد گرفتم ،در اين سرزمين عشق را شناختم وعاشق شدم ، در اين سرزمين درس خواندم ودانستم كه هيچ نمي دانم ، دراين سرزمين بدي هاي كمش را ديدم تا خوبي هاي بسيارش را بشناسم وقدرشان را بدانم .در اين سرزمين خنديدم ، در اين سرزمين گريه كردم .در اين سرزمين به دست خود عزيزان وآنهايي را كه به عشقشان زنده بودم را دفن كردم .در اين سرزمين فارغ از مذهب وزبان و رنگ وقوميت گفتم ، نه كرد نه فارس نه لر نه آذري نه عرب و...  بلكه همه اينها وآنهم ايران.

نگفتم فقط شيعه ، نگفتم فقط سني ، نگفتم فقط يهودي ، نگفتم فقط زردشتي ، نگفتم فقط مسيحي و....گفتم همه اينها و آنهم وجدان .

در اين سرزمين زندگي كردم .در اين سرزمين ازدواج كردم در اين سرزمين كار كردم ، زاده شدن فرزندم دراين سرزمين بود ودر اين سرزمين در گوشه اي آرام ( اگر بدخواهان ايران بگذارند) مي ميرم .

پس نهايت آرزوي من : در اين خاك ، هر جا كه هست .كنار رود ارس ؟ نميدانم .

كنار درياي عمان در چابهار ؟نمي دانم .

كنار اروند رود ؟ نمي دانم .

 جزيره ابو موسي ؟ نمي دانم .

 كنار تالاب انزلي ؟ نمي دانم .

 كنار در ياچه زريوار ؟ نمي دانم .

 كنار درياچه خشك شده هامون ؟ نمي دانم .

 در مسير رود خشك زاينده رود ؟ نمي دانم .

فقط دوست دارم در اين سرزمين دفن شوم  . من در ايران مي مانم .

از سياسيون نمي خواهم ، از وزارت امورخارجه ودولت وحكومت هم نمي خواهم.از غير و ديگران وحتي آزادي خواه وكساني كه جهان وطني را فرياد مي زنند  نيز نمي خواهم.بلكه روي سخنم با كسانيست كه با هر چيزي وبه هر صورتي با اين سرزمين پيوندي دارند.از آنها مي خواهم :

اي ايرانياني  كه ثروت داري .دانش داريد.آگاهي داريد .قدرت داريد. عاشقيد  .معشوقيد .هر كاري كه مي كنيد نگذاريد به ايراني بي حرمتي بشود بي حرمتي به ايراني برابر است با بي حرمتي به ايران  .حتي اگر از وضعيت اين سرزمين دلگير هستيد، از مام وطن نمي توان ونبايد دلگير شد.وطن سياست نيست .وطن دين نيست .وطن آزادي نيست ،وطن پول نيست ، وطن حتي عشق نيست . وطن هستي ماست .وطن ريشه ماست ، وطن وجود ماست .

وطن ، وطن است !

حتي اگر شهروند آمريكا هم بشويد .بازهم ايراني هستيد يك مادر فرزندش را به بيگانه نمي دهد حتي اگر سالهاي سال در آغوش بيگانه زندگي كند .به عشق مادر جواب آري بدهيد.

هر كاري كه فكر مي كنيد درست است، انجام دهيد. اما ايران را فراموش نكنيم .

شايد روزي فرزند من نيز از اين سرزمين برود اما من  مي مانم ومي خواهم در ايران به خاک بروم. .

 

 

اگر در کهکشاني دور...