اصفهان در حال احتضار

در ماه هاي آبان وآذر كه با بيماري و نهايت مرگ پدر روبرو بودم مجبور شدم بعد از سالها يك سري به اصفهان بزنم .اگر چه نه وقت اصفهان گردي داشتم ونه حوصله اش را .اما چون پدرم را از شهرستان نطنز( پدر ومادرم ساكن نطنز بودند) به بيمارستاني در اصفهان منتقل كرده بودند لذا مجبور بودم هر روز به اين بيمارستان بروم واز مسير ها يي حتي كنار زاينده رود بگذرم (رودي كه وجود نداشت!!!!)صرف نظر از اين كه به نظر مي رسيد براي جلوگيري از ترافيك وشلوغي بيش از حد ،بزرگراه ،روگذر وزير گذرهاي بسياري احداث شده است اما نشان مي داد حتي شهر رويايي اصفهان نيز بين مدرنيته و گذشته تاريخي اش گير افتاده است .اگر چه هنوز هم خود را بهترين شهرايران    مي داند اما نصف جهاني كه به شهرهاي زيباي دنيا فخر مي فروخت دچار هواي آلوده ،ترافيك سنگين ، خشكسالي و شهري بدون رود شده است وافسوس به من حالتي دست دادكه ناراحتيم به خاطر مريضي پدر تبديل به يك افسردگي شديد گشت واحساس خفگي كردم وبه خود گفتم در اينجا همه چيز بوي مرگ مي دهد .پس آن اصفهان زيباي عصرصفوي كه نه ايران بلكه مشرق زمين به آن مي نازيد كجاست ؟آن زاينده رود كه شايد در برابر رودهاي بزرگ دنيا به مانند يك نهر بود اما در اين منطقه به مانند نهر هاي بهشتي به سرزمين خشك ايران مركزي حيات وجان  مي بخشيد كجاست؟ آن نهرهاي روان در محلات قديمي كه در اصفهان به مادي معروف بودند كجاست ؟چهارباغ زيبا توسط پروژه هاي ساخت وساز ( فكر مي كنم مترو بود )صورتش زخمي بود اميد وارم حداقل اين پروژه به اين خيابان زيبا آسيبي نرساند .بعضي پاركها زيبا بودند اما به خاطر ترافيك ، بيشتر مسيرم اززير گذرها بود وزيبايي وسرزندگي را نتوانستم در عبور ازاين زير گذر ها ببينم وياحس كنم.

نمي دانم شايد حال پدرم باعث شده بود به اصفهان اينگونه بنگرم .ولي به من حق بدهيد اگر حتي حالم هم چندان تعريفي نداشت اصفهان دهه شصت مي توانست حالم را بهتر كند اما اصفهان 1395 مرا غمگين تر ، افسرده تر و نا اميد تر كرد. اصفهاني ها ، ايراني ها !  اصفهان وزاينده رود در حال احتضار است!!!! بجنبيد.

واي برما !

اگر در کهکشاني دور...